مقاومت در برابر خوردگی، آزمونهایی برای محیطهای خشن
مقاومت در برابر خوردگی، آزمونهایی برای محیطهای خشن
ورق استیل به دلیل مقاومت ذاتی خود در برابر زنگزدگی و خوردگی، در محیطهای خورنده کاربرد فراوانی دارد. با این حال، بسته به نوع آلیاژ و شرایط محیطی، ممکن است در برابر انواع خاصی از خوردگی آسیبپذیر باشد. برای ارزیابی مقاومت به خوردگی ورقهای استیل، آزمونهای مختلفی مطابق با استانداردهای ASTM تعریف شدهاند.
برخی از رایجترین این آزمونها عبارتند از:
آزمون اسپری نمک (Salt Spray Test) (ASTM B117): این آزمون، شبیهسازی تسریعشدهای از محیطهای دریایی و دارای رطوبت بالا است و برای ارزیابی مقاومت به خوردگی در برابر یونهای کلرید به کار میرود.
آزمونهای غوطهوری در اسید (ASTM A262): این آزمونها، برای ارزیابی حساسیت به خوردگی بیندانهای در فولادهای زنگ نزن آستنیتی، مانند گریدهای 304 و 316، به کار میروند.
آزمون پلاریزاسیون الکتروشیمیایی: این آزمون، اطلاعات دقیقی درباره رفتار خوردگی ماده در یک محیط خاص ارائه میدهد.
سختی و چقرمگی
سختی و چقرمگی، دو ویژگی مکانیکی مهم هستند که در برخی کاربردها، نقشی تعیینکننده دارند. سختی، به مقاومت ماده در برابر فرورفتگی، خراش و سایش اشاره دارد. چقرمگی، بیانگر توانایی ماده در جذب انرژی و مقاومت در برابر ضربه و شکست ناگهانی است.
برای اندازهگیری سختی ورق استیل، از آزمونهای سختیسنجی مانند راکول (ASTM E18) و برینل (ASTM E10) استفاده میشود. چقرمگی نیز معمولاً با استفاده از آزمون ضربه شارپی (ASTM E23) ارزیابی میشود. در این آزمون، یک نمونه شیاردار از ماده، تحت ضربه یک پاندول قرار میگیرد و انرژی جذبشده توسط نمونه تا لحظه شکست، اندازهگیری میشود.
